Przykładowe instalacje: dwudziestometrowa wieża w Bourges, czternaście ruchomych obelisków przechadzających się ulicami Nantes, liceum z tektury w Créteil z 1983 roku, zbudowane wspólnie z uczniami miejscowego liceum zawodowego.
Założenia ideowe Obiekty instalowane na zewnątrz miały przeciwstawić się miastu, wprowadzić w jego architekturę zmianę, rywalizować z jej stabilnością. W przeciwieństwie do dzieł wystawianych we wnętrzach, które, aby zobaczyć, wymagają specjalnego przyjścia, te narzucają się wszystkim – również tym, którzy nie życzą sobie ich oglądania. Chcą sadowić się w życiu codziennym mieszkańców. Wprowadzają przejściowe zamieszanie, burzą przyzwyczajenia, zmuszają ludzi do innych zachowań np. do zmiany trasy.
Serie miniaturowe Od 1985 roku artysta tworzy serie o mniejszych rozmiarach: chaty-świątynie (1986–1987 rok) Seria miniaturowych modeli, zwanych przez artystę "sztuką projektową": rozbitkowie (1988 rok) Seria będąca owocem rozważań nad obrazem Géricault „Tratwa Meduzy” z 1819 roku: fotelowi ojcowie (1991-94 rok) Seria figur na bujanych fotelach o wielkości od 30 cm do 3,5 m: