Piekło i Niebo – polski film fabularny z roku 1966 w reżyserii Stanisława Różewicza.
Film kręcony w Warszawie (ul. Wspólna) oraz okolicach Spały i Łodzi.
Fabuła Komedia fantastyczna. Autobus, którym podróżują Piotruś wraz z dziadkiem, ulega wypadkowi. Wszyscy pasażerowie trafiają pod Sąd Szczegółowy, który rozsądza, kto trafi do Nieba, a kto do Piekła. Jak się okazuje, panują zgoła ziemskie obyczaje, np. kwitnie biurokracja i wszechobecny bałagan. Piotruś stwierdza, że w Piekle jest ciekawiej niż w nudnym Niebie. W sumie jednak nie podoba mu się ani tu, ani tu, przez dziurę w niebie wracają więc wraz z dziadkiem na Ziemię.
Obsada Kazimierz Opaliński − dziadek Ignacy Zasada − Piotruś, wnuk Zasady Andrzej Szczepkowski − Franciszek Wiesław Michnikowski − Stefan Irena Szczurowska − Katarzyna Słaboś "Kika" Marta Lipińska − Anioł stróż Piotrusia Elżbieta Starostecka − Anioł stróż Tadeusz Pluciński − Diabeł stróż dziadka/kelner Hanka Bielicka − druga żona Franciszka Elżbieta Borkowska-Szukszta − kobieta bawiąca się z Ignacym Aleksandra Leszczyńska − Emilia Brzeska, ciotka Stefana Maciej Borniński − szczęśliwy mieszkaniec nieba Wojciech Siemion − demagog w piekle Jan Ciecierski − Kostuś, przyjaciel Ignacego Zasady Lech Ordon − diabeł, w starym piekle Kazimierz Fabisiak − diabeł, w starym piekle Jacek Fedorowicz