Na skutek wybuchu rewolucji październikowej powrócił na Żmudź, gdzie władze niemieckie naznaczyły go delegatem ds. polskiej ludności przy naczelniku powiatu w Kretyndze. Po uzyskaniu przez Litwę niezależności w 1918 roku opowiedział się za lojalną współpracą z państwem litewskim, został m.in. członkiem zbliżonego do narodowców Związku Rolników Litewskich, szefował radzie gminy w Kretyndze. Mimo to znaczna część majątku należącego do kretynżskiej linii Tyszkiewiczów została przejęta przez państwo na mocy uchwalonej w 1922 roku reformy rolnej.
Był żonaty z Marią Pusłowską (1866–1939), właścicielką majątku Giełgudyszki koło Jurborka.
Jego dzieci: Stanisław Tyszkiewicz (Landwarów 1888 – Lipnica 1965), burmistrz Warszawy w okresie międzywojennym Józef Tyszkiewicz (1889 – Łódź 1967), właściciel dóbr Duniłowicze w guberni wileńskiej Maria Tyszkiewicz (Kretynga 1891 – 1896) Aleksandra Tyszkiewicz (1893 – Sieradz 1983), w zgromadzeniu ss. urszulanek Helena Tyszkiewicz (ur. ok. 1894) Kazimierz Viktor Justyn Maria Tyszkiewicz (Kretynga 1896 – Szkudy na Litwie 1941, pogrzebany w Kretyndze) Anna Maria Tyszkiewicz (ur. 1897 w Kretyndze) Jerzy Tyszkiewicz (Kretynga 1899 – Warszawa 1939) Izabeła Tyszkiewicz (ur. ok. 1900) Imakulata Maria Helena (Kretynga 1904 – Francja ok.