Grubość północnej ściany budynku wynosi 196–198 cm, zaś ścian południowej i zachodniej – 172–176 cm. Od wschodu wszystkie nawy cerkwi zakończone są półkolistymi absydami. Pierwotnie od stron północnej, południowej i zachodniej do obiektu przylegały dodatkowe pomieszczenia, być może od zachodu był to obszerny przedsionek lub kryta galeria. Ascetyzm pierwotnej architektury cerkwi podkreślał niemal całkowity brak ozdób zewnętrznych poza fryzem poprowadzonym u szczytu ścian oraz na bębnie.
Cerkiew św. Cyryla po przebudowie Na przełomie XVII i XVIII w. cerkiew została przebudowana w stylu barokowym. Wzniesiono wówczas cztery nowe kopuły w narożnikach obiektu, zbudowano nowy czterospadowy dach, zmniejszono niektóre okna, inne zaś całkiem zamurowano. Usunięto starszą dekorację zewnętrzną (fryz i półkolumny w bębnie).
Podczas dalszej fazy przebudowy, kierowanej przez Hryhorowicza-Barskiego, półkoliste kopuły przekształcono na specyficzne dla ukraińskiej architektury barokowej kopuły w kształcie gruszek, na elewacji zachodniej zbudowano barokowy fronton, ściany cerkwi ozdobiono półkolumnami z korynckimi kapitelami. Nad wejściami do świątyni umieszczono medaliony: prostokątne nad drzwiami bocznymi i okrągły przed wejściem głównym od zachodu.