thumb|250px|Strona z tzw. moskiewskiego (synodalnego) odpisu Imiennika, XVI-XVII w. Imiennik chanów protobułgarskich () – najstarsze znane źródło do historii pierwszych dwóch stuleci historii Bułgarii Naddunajskiej. Imiennik chanów protobułgarskich został odnaleziony przez rosyjskiego uczonego A. N. Popowa w 1861 roku i opublikowany w piśmie «Обзор хронографов русской редакции», w Moskwie, w 1866 roku. Obecnie znane są 3 odpisy dokumentu, najstarszy, tzw. Uwarowski, datowany jest na XV wiek, pozostałe, tj. Pogodinowski i Moskiewski są z XVI wieku.
Imiennik w transkrypcji Uwarowa Авитохолъ житъ лѣт. ~т. рѡд ему Дуло. а лѣт ему дилѡмъ твирем. Ирникъ. житъ лѣт. ~ри. рѡд ему Дуло. а лѣт ему дилом тверимь. Гостунъ наместникь сьï два лѣта. рѡд ему. Ерми. а лѣт ему дохсъ. твиремь. Курт: ѯ лѣт дръжа. рѡд ему Дуло. а лѣт ему шегоръ вечемь. Безмеръ ~г. лѣт. а рѡд сему Дуло. а лѣт ему шегоръ вемь. сii ~е кнѧз. дръжаше кнѧженïе обону страну Дунаѧ. лѣтъ. ~ф. ~еi. остриженами главами. И потѡм прiиде на страну Дунаѧ. Исперих кнѧз тожде и доселѣ. Есперих кнѧз. ~ ѯа лѣт. рѡд Дуло. а лѣт ему верени алем. Тервен. -к~а. лѣто. рѡд ему Дуло. а лѣт ему текучитем. твирем. ~ки. лѣт. рѡд ему Дуло. а рѡд ему дваншехтем. Севаръ. ~еi. лѣт. рѡд ему Дуло. а лѣт ему тохалтом. Кормисошь. ~зi. лѣт. рѡд ему Вокиль.