7 lipca niemiecka 11. Dywizja Pancerna zajęła Berdyczów i połączenie pomiędzy 5. a 6. Armią zostało przerwane, zaś Stawka rozkazała generałowi Kirponosowi wycofać 5. Armię do Korosteńskiego Rejonu Umocnionego na północny zachód od Kijowa. Wyrwa pomiędzy 5. a 6. Armią szybko poszerzyła się do 40 mil szerokości. By polepszyć sytuację radziecką rozkazano przeprowadzić kolejny kontratak. Dowodzący 15. i 31. Korpusem Strzeleckim oraz 9., 19. i 22 Korpusem Zmechanizowanym generał Potapow przeprowadził kontratak na północ z Berdyczowa i Lubaru. Jednakże jego siły były bardzo osłabione: 9 Korpus Zmechanizowany posiadał tylko 64 czołgi, 22 Korpus mniej niż połowę tej liczby, zaś brygady strzeleckie 31. Korpusu Strzeleckiego miały mniej niż 300 żołnierzyErickson, 2003, s. 169.. Mimo to siły Potapowa przecięły drogę z Żytomierza i powstrzymywały niemiecki nacisk przez tydzień, a następnie pozostawały jako występ na północnej flance niemieckiej 6. Armii.