Esen, chiń. 也先 Yěxiān, (albo: Esen-tajsz, Esen-tajdż; zm. 1455) – wódz Ojratów i krótkotrwały wielki chan Mongołów.
Młodość i dziedzictwo ojca Esen wykazał się zdolnościami militarnymi jeszcze za życia swojego ojca, Togona, w latach dwudziestych podejmując trzy kampanie przeciwko wschodniemu Mogolistanowi, w trakcie których dwukrotnie pojmał jego władcę Wais-chana. Rozszerzył wówczas wpływy Ojratów do Biszbałyku. W latach 30. Esen towarzyszył ojcu w jego walkach z "tajsz" Chałchasów, Arugtajem, które zakończyły się jego śmiercią w roku 1434. Dzięki temu zwycięstwu Togonowi udało się ustanowić marionetkowym wielkim chanem swojego kandydata, Tajsuna, za którego wydał starszą siostrę Esena. Sam Togon miał jedynie tytuł "tajsz" (albo "tajdż"), wywodzący się od chińskiego "taishi" (太師), oznaczającego następcę tronu, który w przypadku Mongołów stał się tytułem najwyższym po tytule chana, do którego Togon nie mógł pretendować, nie wywodził się bowiem z rodu Czyngis-chana. Tytuł "tajsz" na języki europejskie jest często przekładany jako główny albo pierwszy minister.