Od 24 czerwca 1941 roku armia posiadała w swoim składzie 54., 71., 168. i 237 Dywizję Strzelecką, 26. Rejon Umocniony i kilka jednostek artyleryjskich, lotniczych i inżynieryjnych, a cała armia wchodziła w skład Frontu PółnocnegoKazimierz Sobczak, Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa 1975, s.146., później Karelskiego, i przeprowadzała operacje obronne w Karelii, jednakże wycofała się z niej pod naporem armii Fińskiej pomiędzy lipcem a sierpniem 1941 roku.
25 września 1941 roku została przemianowana na 7 Samodzielną Armię oraz podporządkowana Stawce i pozostawała pod jej dowództwem do lutego 1944 roku. Od połowy października 1941 do czerwca 1944 roku armia ta broniła linii rzeki Świr pomiędzy jeziorami Onega a Ładoga.
Od czerwca do sierpnia 1944 roku armia, składająca się tym razem z 37., 4., 94. i 99 Gwardyjskiego Korpusu Strzeleckiego, 150. i 162 Rejonu umocnionego oraz pewnej ilości jednostek artyleryjskich, pancernych, inżynieryjnych i innych, wchodząc w skład Frontu Karelskiego, brała udział w operacji świrsko-pietrozawodzkiej. 7 Armia została rozwiązana na początku stycznia 1945 roku. Na bazie jej dowództwa 18 grudnia 1944 roku stworzono 9 Gwardyjską Armię wojsk powietrznodesantowych.