Na początku listopada dowództwo armii i niektóre jej jednostki przebiły się do Leningradu i zostały rozlokowane we wschodnim rejonie obrony Frontu Leningradzkiego i na przyczółku mostowym na rzece Newa w Moskiewskiej Dubrowce. W okresie od listopada do grudnia armia przeprowadzała kontrataki w celu przerwania blokady Leningradu. Pod koniec stycznia 1942 roku dowództwo armii przeszło przez zamarznięte jezioro Ładoga do rejonu Wołchowa tworząc dowództwo Siniawińskiej Grupy Operacyjnej z 54. Armii, która zajmowała pozycje obronne na południe od jeziora Ładoga do kirowskiej linii kolejowej.
9 czerwca armia została przydzielona do Frontu Wołchowskiego. Pomiędzy sierpniem a wrześniem brała udział w nieudanej operacji siniawińskiej jako część grupy uderzeniowej frontu. W styczniu 1943 roku 8 Armia brała udział w operacji przełamania blokady Leningradu osłaniając południową flankę grupy uderzeniowej frontu. Między lipcem a sierpniem armia prowadziła zacięte walki w operacji zajęcia miasta Mga.
W styczniu 1944 roku dowództwo armii i jej jednostki wspierające zostały przesunięte w rejon pomiędzy Nowogrodem a jeziorem Pejpus.