Instrukcja prosta – instrukcja zdefiniowana w składni określonego języka programowania, wykonująca pojedynczą akcję.
Rodzaje Do najczęściej spotykanych instrukcji prostych zalicza się: instrukcję przypisania, lub szerzej instrukcję wyrażeniową instrukcję skoku, wraz z instrukcją kontynuacji, opuszczenia, powrotu instrukcję pustą instrukcję wywołania instrukcję wejścia-wyjścia.
Charakterystyka Instrukcje proste, w odróżnieniu od instrukcji strukturalnych, charakteryzują się tym, że stanowią zlecenie wykonania pojedynczej akcji i nie zawierają innych instrukcji jako swoich składowych. Instrukcja prosta jest zapisana w kodzie źródłowym, w ciągu instrukcji (prostych lub strukturalnych) i oddzielona od nich separatorem bądź terminatorem instrukcji.
W niektórych językach, do instrukcji prostych zalicza się także deklarację jako instrukcję bierną, nie wykonującą akcji lecz tworzącej określone obiekty programu (np. zmienne, ingresje itp.). Tak jest np. w języku PL/I.