Historia Początki W 1963 roku do Burundi skierowano dwóch Świadków Jehowy z Rodezji Północnej (obecna Zambia). Rok później do Burundi przybyło czterech misjonarzy z Biblijnej Szkoły Strażnicy Gilead, którzy prowadzili działalność zaledwie przez kilka miesięcy, gdyż władze nakazały im opuścić kraj. Jeden z nich podtrzymywał kontakt listowny z zainteresowanym i dowiedział się, że studiuje on Biblię z 26 osobami. Działalność kaznodziejską pilnie kontynuował też Świadek Jehowy z Tanzanii, który przeniósł się do Burundi.
Brutalne prześladowania W lipcu 1972 roku czterech Świadków Jehowy uwięziono za przekonania religijne, a następnie zamordowano. Działalność prowadziło dalej 51 głosicieli.
W 1975 roku Świadkowie Jehowy wnieśli prośbę o legalizację działalności, jednakże w marcu 1977 działalność Świadków Jehowy obłożono oficjalnym zakazem. Współwyznawcy z całego świata nie szczędzili starań, by wyjaśnić tę sprawę członkom gabinetu prezydenta Jean-Baptiste'a Bagazy, ale listy i wizyty w ambasadzie Burundi we Francji i w Belgii oraz spotkania z przedstawicielami rządu nie dały rezultatu. 16 lutego 1989 roku prezydent Republiki Burundi, Pierre Buyoya, odbył konferencję z gubernatorami prowincji.