Historia Początek działalności W latach 40. XX wieku pierwszym wyznawcą, który głosił w obecnym Togo, był pochodzący z Jamajki William R. Brown (nazywany często Brown-Biblia [Bible Brown]). Regularnie zatrzymywał się w Lomé w czasie podróży z Nigerii w drodze na Złote Wybrzeże (obecnie Ghana), aby dostarczać tam zainteresowanym osobom publikacje Świadków Jehowy.
Od maja 1948 roku Ayité Sessi, pionier z Dahomeju (dzisiejszy Benin), przez krótki czas głosił w Togo, lecz władze zmusiły go do opuszczenia kraju. W roku 1950 powrócił do kraju wraz ze swym bratem Akakpo Agbetor, byłym bokserem. Ponieważ tu się urodził, mógł dość swobodnie prowadzić działalność kaznodziejską, a nawet urządzać zebrania. Przez pewien czas działalność w Togo była nadzorowana przez Biuro Oddziału w Nigerii, w 1954 roku nadzór przyjęło Biuro Oddziału w Ghanie. W latach 50. XX wieku do Togo przybyli pierwsi misjonarze Szkoły Gilead.
W 1966 roku zanotowano w Togo liczbę 319 głosicieli, powstało też miejscowe Biuro Oddziału. Trzy lata później liczba głosicieli wynosiła 1099. W roku 1970 w Lomé odbył się kongres międzynarodowy pod hasłem „Ludzie dobrej woli”, na który przybyło 4000 osób, w tym Nathan Homer Knorr i Frederick William Franz.