Legion Słowiańsko-Brytyjski (, ) – jednostka wojskowa złożona z byłych bolszewików, białych Rosjan, Serbów, Czechów i Polaków działająca u boku aliantów w rejonie Archangielska podczas wojny domowej w Rosji
Historia Od 6 marca 1918 r. w Archangielsku i Murmańsku zaczęły lądować brytyjsko-francusko-amerykańskie wojska interwencyjne, które rozpoczęły działania wojenne przeciwko bolszewikom. W kwietniu tego roku dowództwo Brytyjskiego Korpusu Interwencyjnego w Północnej Rosji gen. Edmunda Ironside'a wydało rozkaz o utworzeniu Legionu Słowiańsko-Brytyjskiego.
Formowanie zakończyło się 14 czerwca. Funkcję zastępcy dowódcy objął kpt. Władimir N. Gomolicki. Liczebność jednostki osiągnęła kilka tysięcy ludzi. W jego skład weszli b. bolszewicy, dezerterzy, więźniowie, Biali Rosjanie, Serbowie, Czesi i Polacy oraz brytyjscy oficerowie, którzy dowodzili całym Legionem i częścią pododdziałów. Wszyscy żołnierze podpisali czasowe kontrakty na służbę w jednostce. Nie mieli oni jednak prawa służby w armii brytyjskiej. Zostali umundurowani w brytyjskie uniformy i uzbrojeni w brytyjską broń. Jedynie na otokach czapek nosili rosyjskiego orła. Brytyjczycy płacili im żołd wynoszący 100 rubli miesięcznie.