Finansowanie tych wojen było palącym problemem dla Molino. Jeden sposób zastosowany przez niego to monetyzacja nadawania tytułów szlacheckich (za kwoty 100 000 dukatów każdy, z czego 60 000 stanowiło "dar", a pozostałe 40 000, "pożyczkę"). To z kolei zaowocowało skandalem, lecz pragmatyczny doża przedkładał zaopatrywanie kasy państwowej nad puryzm tradycji, gorliwie uszlachetniając bogate rodziny kupieckie.
Ogólnie rzecz ujmując, Francesco Molino rządził efektywnie i w sposób zaradny aż do swoich ostatnich dni. Złośliwe powiedzenie z czasów jego władzy było aluzyjną grą słów do jego nazwiska i upodobań jako miłośnika wina: "Młynem jest, nie wiatrem napędzany, ani wodą, lecz winem!" (wł.: “L' E Mulino, not da vento, not da acqua, my da vino!”).
Portret Portret doży nieznanego malarza znajduje się w Berlinie, w Gemäldegalerie, Stauffenbergstrasse 40. Do 1943 znajdował się we Wrocławiu.
Przypisy
Zobacz też Francesco Molino (1775–1847), włoski gitarzysta i kompozytor, znany także jako François Molino.
Bibliografia
Linki zewnętrzne Wstępny raport o zabytkach wywiezionych z terenu Dolnego Śląska po roku 1944. Kontynuacja badań w roku 2002 pod redakcją prof. dr hab. Jana Harasimowicza. (zawiera opis 23. Portret doży weneckiego Francesco Molino)
Kategoria:Włoscy admirałowie Kategoria:Urodzeni w 1575 Kategoria:Władcy Wenecji Kategoria:Zmarli w 1655