Walki na Syberii W październiku 1918 r. rozkazem Tymczasowego Rządu Syberyjskiego annienkowcy zostali przeorganizowani w Partyzancką Dywizję Atamana Annienkowa, wchodzącą w skład II Korpusu Stepowego Armii Syberyjskiej. Jednakże oddział zachował samodzielność, czasami nie wypełniając nawet rozkazów naczelnego dowództwa. Po zajęciu Uralska i Troicka ataman B. W. Annienkow, awansowany do stopnia pułkownika, sformował cztery nowe pułki kozackie, dywizjon artylerii i szereg pododdziałów pomocniczych. W swoich oddziałach utrzymywał on szczególny rodzaj wojskowej demokracji. Oficerem mógł zostać każdy żołnierz, ale po przejściu wszystkich wcześniejszych stopni, poczynając od szeregowego. Żołnierze zwracali się do siebie słowem brat. Sam dowódca nie uprawiał gier hazardowych, jak gra w kości, czy karty, nie palił papierosów, ani nie romansował. Nie miał swojego sztabu i oddziału przybocznego. Na fladze dywizji znajdowała się dewiza С нами Бог i czaszka z 2 skrzyżowanymi kośćmi. Wśród żołnierzy panowała żelazna dyscyplina wojskowa, nad której przestrzeganiem czuwał wojenny sąd polowy. 15 października rozkazem głównodowodzącego adm. Aleksandra W. Kołczaka ataman B. W. Annienkow został odznaczony Orderem Św. Jerzego 4 klasy i jednocześnie awansowany do stopnia generała majora.