Kilkunastu kelnerów dwoiło się i troiło, aby nadążyć za obsługiwaniem gościWiesław Wiernicki, Wspomnienia o warszawskich knajpach.
Według Tuszyńskiej: „Wiera Gran wybierała swoje ulubione szlagiery i śpiewała je wedle sugestii widzów...Coraz więcej ciekawych przychodziło oglądać małą Gran. Grodzieńska nazywała ja objawieniem.” Paradis, Nowy Świat 3. Obok Grety Gordon, „znakomitej artystki cudzoziemskiej”, Del Rio, „hiszpańskiej tancerki rewiowej, wystąpi Wiera Gran, polska pieśniarka. „Ulubieńcy warszawy”: Mesalka, Gold i Petersburski. Została wprowadzona ulga konsumpcyjna. Zamiast 2,50 tylko 1,30 wyłącznie dla gości przybywających między 10 a 11 wieczorem z prawem pozostania na całą noc.Kurier Warszawski, wydanie wieczorne z 5 listopada 1936
W 1939 roku właścicielami lokalu byli J. Skarżyński, S. Engelhardt i M. Wasilewski.
Kawiarnia Melodia Sam budynek przetrwał II wojnę światową, natomiast lokal zmienił nazwę na Melodia. Melodia gościła też polityczny kabaret „Pod Egidą”, z przedstawień którego wychodziło się wprost na stojący naprzeciw gmach Komitetu Centralnego PZPR w Warszawie.
Szczególne położenie lokalu względem gmachu KC wykorzystał również Tadeusz Konwicki w powieści Mała apokalipsa (1979), której akcja toczy się częściowo w podziemiach „Paradyzu”, gdzie w powieściowym świecie przedstawionym znajdowało się tajne przejście do Domu Partii.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kawiarnie w Warszawie