W nim Attilio wystąpił od 53 minuty i miał udział w zwycięstwie 2:0 po dogrywce z belgijskim Anderlechtem. W 1991 roku sięgnął z Sampdorią po Puchar Włoch i Superpuchar Włoch, ale także po pierwsze w historii klubu mistrzostwo kraju. W 1992 roku Lombardo wystąpił w finale Pucharu Mistrzów, ale w nim lepsza okazała się FC Barcelona, która wygrała z włoskim klubem 1:0. Kolejny i ostatni sukces z Sampdorią Włoch osiągnął w 1994 roku, gdy zdobył swój drugi włoski puchar.
Latem 1995 roku Lombardo zmienił barwy klubowe i odszedł do Juventusu, ówczesnego mistrza Włoch. Okres pobytu w Turynie nie był jednak udany i z powodu kontuzji rozegrał przez dwa lata tylko 35 spotkań w Serie A. W 1996 roku zdołał jednak wygrać Ligę Mistrzów (nie grał w wygranym po rzutach karnych finale z Ajaksem Amsterdam), a także Puchar Interkontynentalny oraz Superpuchar Europy.