młodszy zostaje ministrem w 1836 (Bank Nucingena). Jacques Collin – pensjonariusz pani Vauquer w Ojcu Goriot gdzie występuje pod nazwiskiem Vautrin. Rozpoznany jako były skazaniec i aresztowany, ucieka. Jako ksiądz Carlos Herrera pojawia się pod koniec Straconych złudzeń i w Blaskach i nędzach życia kurtyzany, stając się obrońcą i przewodnikiem Lucjana. Wstępuje do policji, którą kieruje w Kuzynce Bietce. Koralia – aktorka, metresa Camusota, a wcześniej de Marsaya, kochanka Lucjana. Jest modelką Józefa Bridau w Kawalerskim gospodarstwie. Dauriat – księgarz w Palais-Royal, nie wydał Margerytek Lucjana de Rubempré aż w 1825, w Blaskach i nędzach życia kurtyzany. Jest wydawcą Canalisa w Modeście Mignon. Baron du Chatelet – urodzony jako Sixte Châtelet, wziął udział w ekspedycji afrykańskiej generała Montriveau, został deputowanym. Wspominany w Księżnej de Langeais, Blaskach i nędzach życia kurtyzany. Markiza d’Espard – wielka dama z faubourg Saint-Germain, pojawiająca się w licznych powieściach (Blaskach i nędzach życia kurtyzany, Córce Ewy, Béatrix).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Stracone złudzenia · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.