W 1938 reżyser zrealizował swój ostatni film – Kłamstwo Krystyny, będący ekranizacją powieści Dnia upragnionego Stefana Kiedrzyńskiego. Produkcja opowiada o biednej kobiecie (Elżbieta Barszczewska), która zakochuje się ze wzajemnością w bogatym mężczyźnie (Jerzy Śliwiński). Niestety, na przeszkodzie zakochanym stają złośliwość ludzka i uprzedzenia rodziny ukochanego.
II wojna światowa Jesienią 1939 miał wyreżyserować Szaloną Jankę na podstawie powieści Janiny Zakrzewskiej publikowanej w „Dzienniku Poznańskim” (a także w „Dzienniku Ostrowskim”), lecz z powodu wybuchu II wojny światowej nie doszło do realizacji produkcji. Po wybuchu wojny uciekł z teściem na wschód i osiadł w Wilnie. Po ataku Niemiec na ZSRR powrócił do Warszawy w pierwszej połowie 1942 r. Zamieszkał w getcie przy ulicy Pańskiej. Gdy Niemcy przystąpili do likwidacji uciekinierów ze wschodu, w nocy z 8 na 9 czerwca 1942 (według innych źródeł 17 kwietnia, 6 sierpnia lub 6 września) został wyciągnięty z mieszkania z teściem Ignacym Goldmanem i rozstrzelany na ulicy.
Dziedzictwo