Roman Maksymowicz (ur. 28 lutego 1893 we Lwowie, zm. 4 sierpnia 1915) – podporucznik Legionów Polskich, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Jakuba i Ludwiki z Raczyńskich. Młodszy brat Włodzimierza Rokity-Maksymowicza (1891–1938)Oficera Legionów, później dowódcy 18 Pułku Piechoty, od 1927 do 1937 dowódcy 4 Dywizji Piechoty. Od stycznia 1930 generała dywizji.. Wychowany w duchu patriotycznym, w tradycjach powstań narodowych. Jego dziadek brał udział w powstaniach 1848 i 1863 roku.
Roman Maksymowicz studiował w Akademii Handlowej w Krakowie. Od 1912 roku należał do Polskich Drużyn Strzeleckich. Uzyskał stopień kadeta. Uczestniczył w dowodzonym przez Franciszka Pększyc-Grudzińskiego kursie instruktorskim w Nowym Sączu (15 lipca – 2 sierpnia 1914). Po wybuchu I wojny światowej udał się w rejon koncentracji i został przydzielony do III baonu dowodzonego od 13 sierpnia przez Edwarda Rydza-Śmigłego. W październiku 1914 roku przeniesiony do dowodzonej przez brata 3 kompanii IV batalionu dowodzącego przez Tadeusza Wyrwę-Furgalskiego. Został tam mianowany szefem kompanii.