W 1991 została mianowana przez prezydenta Césara Gavirię ministrem spraw zagranicznych, którym pozostała do 1994. W tym czasie Kolumbia zasiadała w Radzie Bezpieczeństwa ONZ oraz przewodniczyła tzw. Grupie 77 wewnątrz tej organizacji. W czasie jej kadencji Kolumbia przewodniczyła także Ruchowi państw niezaangażowanych, a prezydent Garcia był sekretarzem generalnym OPA.

W latach 1994–1995 po raz pierwszy zajmowała stanowisko ambasadora Kolumbii w Wielkiej Brytanii. W 1998 po raz pierwszy wzięła udział w wyborach prezydenckich, w których z wynikiem 27% głosów poparcia zajęła trzecie miejsce„Colombians look for a new kind of politics”, BNet, czerwiec 1998.. W drugiej turze wyborów poparła Andrésa Pastranę Arango, który ostatecznie zwyciężył. Po wyborach wyjechała do USA, by podjąć studia na Harvard University (1999–2001).