Według pierwotnego planu zamachowcy zamierzali zamordować szefa policji, Władimira Naczewa, a następnie, podczas poświęconych mu uroczystości pogrzebowych w cerkwi, zdetonować umieszczone tam wcześniej ładunki wybuchowe. Plan został zaakceptowany przez Stefana Todorowa, sekretarza Komitetu Centralnego, który na początku 1925 przedstawił go Georgiemu Dimitrowowi i Wasiłowi Kołarowowi, pełniącemu podówczas funkcję sekretarza generalnego Kominternu. Ci ostatni nie poparli jednak pomysłu, uważając, że należy najpierw przygotować ogólnonarodową rewolucjęGeorgi Markow. Покушения, насилие и политика в България 1878–1947 (w tłum. Zamachy, przemoc i polityka w Bułgarii 1878–1947), Sofia 2003, s. 223..
Tymczasem gabinet Cankowa nasilił politykę antykomunistyczną. 11 lutego 1925 siły rządowe aresztowały, a następnie zamordowały Wyłcza Iwanowa, wpływowego działacza sofijskiej filii BPK. 10 marca uchwalono poprawki do Ustawy o Ochronie Państwa, które zwiększyły jeszcze uprawnienia władzy. Śmiercią karano odtąd nie tylko członków nielegalnej BPK, ale także osoby czynnie im pomagające. 26 marca 1925 zabity został Jako Dorosijew, kierownik sekcji operacyjnej Organizacji Wojskowej BPK. W świetle tych wydarzeń realna stała się groźba całkowitej likwidacji organizacji komunistycznej przez siły rządowe.