Pierwszy grubościomierz, nazwany wówczas reflektoskopem, wynalazł i opatentował w 1940 roku Floyd Firestone, wówczas fizyk na Uniwersytecie Michigan. W podobnym czasie prace nad takim urządzeniem trwały również w Wielkiej Brytanii i ZSRR. W kwietniu 1940 roku w Wielkiej Brytanii komitet badań nad stopami stalowymi zlecił badania nad takim urządzeniem firmie H. Hughes & Sons. Podejście brytyjskie zaowocowało zastosowaniem 2 transduktorów (amerykańskie korzystało z jednego). W ZSRR w 1941 badania nad niedestrukcyjnym badaniem materiałów prowadził Sokołow, opierając się na wcześniejszych pracach Hiedemanna. Osiągnięcia Sokołowa trafiły właśnie do mierników grubości.
Pierwszy komercyjny grubościomierz UTG trafił na rynek w 1943 (w USA: Sperry Products; w Wielkiej Brytanii: Hughes & Sons). W 1947 roku General Motors wprowadziło na rynek pierwszy UTG niekorzystający z techniki puls-echo a z techniki rezonansu (Sonigage).
Grubościomierz izotopowy Niedestruktywny pomiar grubości odbywa się z wykorzystaniem promieniowania jonizującego - beta, rentgenowskiego lub gamma. W zależności od wykorzystywanego zjawiska rozróżnia się grubościomierze izotopowe skrośne, odbiciowe i fluorescencyjne.
Przypisy
Kategoria:Przyrządy do pomiarów odległości i długości