Aborcja na Węgrzech – do 1953 roku węgierskie prawo zabraniało przerywania ciąży z wyjątkiem ścisłych wskazań medycznych. W 1953 roku specjalnym dekretem zalegalizowano ją z przyczyn rodzinnych i osobistych oraz ustanowiono specjalne komisje mające stwierdzać występowanie względów medycznych. W 1956 roku – pod wpływem sowieckim – znacząco zliberalizowano przepisy dopuszczając aborcję z przyczyn medycznych, rodzinnych i osobistych pod warunkiem uzyskania zgody odpowiedniej komisji. Wobec faktu że w krótkim czasie liczba aborcji przewyższyła liczbę urodzeń, władze komunistyczne zaostrzyły przepisy w 1973 roku. Określono wówczas względy społeczne jako: niezamężność matki bądź przebywanie przez nią w separacji z mężem od co najmniej sześciu miesięcy, podejrzenie, że ciąża powstała wskutek przestępstwa, złe warunki mieszkaniowe, wiek matki powyżej 40 lat (od 1982 35 lat), posiadanie już trójki dzieci, odbywanie przez ojca dziecka zasadniczej służby wojskowej od co najmniej sześciu miesięcy oraz inne wyjątkowe przyczyny społeczne. W większości przypadków aborcja była dopuszczalna w pierwszych 12 tygodniach ciąży, jedynie w dwóch ostatnich nie ograniczano jej pod względem czasowym. W 1986 roku zmodyfikowano ustawodawstwo wprowadzając wymóg zgody komisji w przypadku ciężkiego upośledzenia płodu.