Podział ze względu na rodzaj asekuracji Biorąc pod uwagę sposób osadzania punktów asekuracyjnych, wspinaczkę skalną można podzielić na: wspinaczkę sportową - wspinacz pokonuje drogę wpinając linę za pomocą ekspresów do stałych, umieszczonych tam wcześniej punktów asekuracyjnych. Punktami tymi są haki, spity i ringi. Punkty takie zapewniają wspinaczowi stosunkowo duże bezpieczeństwo w przypadku jego odpadnięcia. wspinaczkę tradową - wspinacz w trakcie wspinania osadza samodzielnie przeloty, a później je demontuje. Przelotami takimi mogą być przewleczone przez skalne ucha pętle z taśmy lub repa, osadzane w szczelinach skalnych kości, zawiązane na pętlach z liny węzełki, kości mechaniczne (w tym friendy i rozmaite ich pochodne), oraz – coraz rzadziej – haki wbijane na bieżąco podczas wspinaczki. Wspinaczka tradowa wiąże się z większym ryzykiem w razie odpadnięcia - tak założone przeloty mają bowiem tendencję do wypadania z miejsc ich osadzenia. Ponadto pokonując nieznaną sobie drogę nie mamy pewności, czy będą na niej miejsca umożliwiające osadzenie przelotów.
Zobacz
wspinaczka piaskowcowa
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wspinaczka