Kamil de Pourbaix (ur. 27 października 1873 w Binche w Belgii, zm. 14 listopada 1944 w Szczawnicy) – polski działacz społeczny na Wołyniu, ziemianin. Działacz Związku Ziemian Kresowych do ok. 1914 roku, okręgowy sędzia przysięgły w Żytomierzu, starosta łucki (1919) prezes Związku Ziemian powiatu sarneńskiego od (1922).
Dzieciństwo i pochodzenie Ojciec Kamila August de Pourbaix był dyrektorem banku w Binche (Belgia), a od ok. 1880 roku administrował swoim majątkiem na Wołyniu. Stryj Alfred Pourbaix był również bankierem oraz burmistrzem La Louvière. Dziadek Kamil de Ravaux był współwłaścicielem kopalni. August de Ravaux (stryj) zginął podczas wojny francusko-niemieckiej w 1870 roku. Pradziad Kamila, René de Pourbaix brał udział w kampanii napoleońskiej w 1812 roku. Rodzina de Pourbaix należała do mieszczaństwa belgijskiego, wzmiankowanego źródłowo w 1564 r., które na przestrzeni wieków doszło do znacznej fortuny. W 1889 roku wraz z rodzeństwem, matką Irmą oraz dziadkami, przeniósł się na stałe na Wołyń, na którym, jak sam pisał, od razu zakochał się. Od ok. 1893 roku administrował majątkiem Horodec. Zmagał się tam z problemem rusyfikacji. Horodec był dla niego szczególnym – miejscem, jak pisał w pamiętniku, „wiele razy niszczonym przez przechodzący front, odbudowany sześciokrotnie”.