By zrealizować ten cel przyłączył się do Khandesh Education Society w Amalner, gdzie po latach (1916) został nawet głównym dyrektorem narodowego college’u.
Fascynacja jogą W powiązaniu z Jummadada Vyayamshala w Barodzie i profesorem Rajaratna Manikrao, który był wielkim propagatorem kultury fizycznej, poznał rdzenne systemy kultury fizycznej Indii, w tym także odmiany jogi. Odkrycie jogi otwarło dla niego nowe perspektywy. Wkrótce potem spotkał wielkiego jogina Bengalu, Paramahamsę Madhavdasji, mieszkającego w Malsar, niedaleko miasta Baroda.
Bezpośredni wgląd w jogę, dany mu poprzez współpracę i kierownictwo Madhavdasjiego, spowodowało rewolucję w jego karierze. Już w 1920-1921 roku z pomocą swoich studentów, zaczął badania nad wpływem praktyk jogi na ludzkie ciało w laboratorium miejscowego szpitala w Baroda. Jego subiektywne doświadczenia w połączeniu z obiektywnymi eksperymentami dały mu przeświadczenie, że starożytny system jogi może być zrozumiany przez nowoczesną naukę i udokumentowany eksperymentami, i dzięki temu może wielce pomóc współczesnemu społeczeństwu. To akademickie podejście do jogi stało się jego życiową pasją i życiową misją.