Jerzy Górzański (ur. 3 grudnia 1938 w Stawach pod Dęblinem, zm. 25 sierpnia 2016 w Warszawie) – polski poeta, prozaik, felietonista, autor słuchowisk radiowych.
Życiorys Urodził się w rodzinie Franciszka, elektryka, i Bronisławy z domu Gawryjołek, robotnicy. Po wojnie zamieszkał w 1945 w Warszawie, gdzie uczęszczał do szkół.
Jako poeta debiutował w 1960 wierszami pt. Aniołowie i List na łamach nr 22 pisma „Współczesność”. W latach 1960–1971 związany z grupą poetycką Orientacja Poetycka Hybrydy, której był współzałożycielem. Od 1967 pełnił funkcję przewodniczącego Klubu Młodych przy Oddziale Warszawskim Związku Literatów Polskich. W latach 1968–1983 należał do Związku Literatów Polskich. Był członkiem warszawskiego oddziału SPP.
W latach 1973–1980 publikował wiersze i prozę w „Nowym Wyrazie”, w 1974–1979 należał do zespołu redakcyjnego tego miesięcznika. Wielokrotnie publikował na łamach miesięcznika „Twórczość”. W latach 70. współpracował z pismem „Sportowiec”. Od 1977 współpracował z pismami „Film” (pisał artykuły, recenzje, a w latach 1982–1985 stałe felietony w rubryce Z ulicy do kina) oraz „Szpilki” (wiersze, proza satyryczna). W latach 1979–1983 pracował w Redakcji Rozrywki i Satyry Polskiego Radia, gdzie prowadził cykliczną audycję satyryczną Życie dla śmiechu;