Z Drużyn Strzeleckich został wydelegowany na stypendium do Technicznej Akademii Wojskowej (Oficerska Szkoła Artylerii) w Mödling. Aby być przyjętym na uczelnię musiał przyjąć poddaństwo austriackie.
I wojna światowa – Legiony Polskie, POW Po wybuchu I wojny światowej służył w armii austro-węgierskiej. Jego wielokrotne starania o przeniesienie do tworzonych Legionów Polskich były odrzucane. Zdezerterował i na początku listopada 1914 zaciągnął się do Legionów, gdzie przydzielono go do 1 pułku piechoty, pod pseudonimem „Borucki”. Od połowy listopada do 4 grudnia 1914 był dowódcą 1 kompanii baonu uzupełniającego Albina Fleszara. Następnie przeniesiono go do artylerii, gdzie początkowo został pierwszym oficer 5 baterii, a od 11 czerwca 1915 – jej dowódcą. Uczestniczył w bitwie pod Konarami, gdzie się wyróżnił. Mianowany porucznikiem artylerii 26 czerwca 1915. W czasie walk na Wołyniu, od 9 maja 1916 dowodził sformowanym przez siebie dywizjonem haubic. Mianowany kapitanem artylerii 1 grudnia 1916. Po wycofaniu Legionów z frontu w kwietniu 1917 ukończył dwumiesięczny kurs Sztabu Generalnego i 9 kwietnia 1917 został mianowany szefem sztabu III Brygady. W czasie kryzysu przysięgowego, w lipcu 1917 odgrywał jedną z głównych ról.