19 sierpnia 1908 r. na sku­tek usilnych zabiegów mieszkań­ców Starego Sielca, popartych faktem wybudowania świątyni, administrator diecezji kieleckiej ksiądz Franciszek Brudzyński ery­gował tutaj parafię, wydzielając ją w całości z Parafii św. Joachima w Zagórzu. Pierwszym proboszczem parafii św. Barbary w Sosnowcu został ksiądz Jan Białecki.

Opis budynku lewo|mały|Wnętrze (2013) Świątynia znajduje się w południowej części Sielca. Kościół świętej Barbary w Sosnowcu jest murowanym budynkiem wzniesionym w stylu neogotyckim. Nad trójnawową bryłą świątyni (pseudohala) góruje wieża dzwonnicy z ostrosłupowym dachem hełmowym, w przyziemieniu której znajdują się główne drzwi prowadzące do kruchty. Dwuspadowy dach budynku, który wieńczy mała ozdobna wieżyczka nad prezbiterium, został przecięty w połowie, tworząc ryzalit z trójkątnym szczytem. Od północy do budynku przylegają dwie niewielkie kruchty, stanowiące pomieszczenie zakrystii oraz zaplecza. Zarówno ściany jak i duża wieża, które oszkarpowano narożnymi pilastrami, posiada ostrołukowe otwory okienne i drzwiowe oraz gzyms zdobiony szerokim arkadowym wzorem pod linią dachu. We wnętrzu na uwagę zasługuje m.in. neorenesansowy ołtarz główny z 1926 r. wykonany przez firmę Dąbkowskiego, figury św. Antoniego i św.