Obawiając się aresztowania w 1982 (chodziło o dekonspirację pseudonimu) wyjechał z kraju. Po krótkim pobycie w Austrii, osiadł w Nowym Jorku. Był wydawcą i redaktorem „Kuriera” (1988–1994), pierwszego bezpłatnego tygodnika polonijnego. Do współpracy w zespole redakcyjnym zaprosił m.in. Zbigniewa Neugebauera (pisał pod pseudonimem „Puszczyk”), a także Zofię Kłopotowską (została redaktorem naczelnym, a następnie współwłaścicielem pisma) czy Marię Kornatowską. Po sprzedaniu „Kuriera” założył „Przełom”. W 1999 był redaktorem i współautorem (wspólnie z przyjaciółmi z czasów AK) obszernego opracowania „Partyzanci Armii Krajowej Ziemi Żywieckiej 1942-1947”. W 2002, nakładem „Przełomu” wydał „Biografię Tadeusza Wawrzonka”, świetnie udokumentowaną monografię obozowej gehenny swojego ojca, ofiary hitlerowskiego ludobójstwa.
W ostatnich latach swojego życia walczył o ekshumacje i sprowadzenie do Polski wszystkich oficerów zamordowanych w Twerze, Charkowie i Katyniu. Często gwałtownie polemizował ze stanowiskiem w tej sprawie Federacji Rodzin Katyńskich oraz Radą Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, na łamach „Przełomu” oraz w listach otwartych.