Mikołaj Tarło herbu Topór (zm. po 24 lutego, a przed 14 czerwca 1571 roku) – sekretarz królewski, dworzanin królewski, podczaszy królowej Barbary w latach 1548–1551, chorąży sandomierski od 1553 rokuMirosław Korolko, Seminarium Rzeczypospolitej Królestwa Polskiego. Humaniści w kancelarii królewskiej Zygmunta Augusta, Warszawa 1991, s. 235–236., starosta dembowiecki od 1551 rokuKrzysztof Chłapowski, Starostowie w Malopolsce 1565-1668, w: Społeczeństwo staropolskie, t. IV red. A. Wyczański, Warszawa 1986, s. 121., starosta drohowyskiKrzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 204., dzierżawca Drohojowa.
Życiorys Jego ojcem był Andrzej Tarło (zm. po 1532), a matką Katarzyna Mnichowska. Jego braćmi byli: Paweł Tarło, Jan Tarło (chorąży lwowski), Andrzej Tarło, a siostrami Dorota Tarło i Katarzyna Tarło. Zwolennik reformacji (zapewne pod wpływem rodziny żony), po jego śmierci wszystkie dzieci przeszły z kalwinizmu na katolicyzm. Był mężem Jadwigi Stadnickiej, dziadkiem carowej Maryny Mniszchównej. Był też ojcem Jadwigi Tarło (ok. 1560–1614) – matki carowej Maryny Mniszchównej, żony Jerzego Mniszcha (zm.