Oława (Olawa, Oliwa) – polski herb szlachecki, noszący zawołanie Oława. Wzmiankowany w najstarszym zachowanym do dziś polskim herbarzu, Insignia seu clenodia Regis et Regni Poloniae, spisanym przez historyka Jana Długosza w latach 1464–1480.
Herb występował głównie wśród rodzin osiadłych w ziemi krakowskiej.
Opis herbu Opis historyczny mały|Herb Olywa w herbarzu Jana Długosza z lat 1464–1480 Insignia seu clenodia Regis et Regni Poloniae.
Jan Długosz blazonuje herb następująco:
Po przetłumaczeniu:
Opis współczesny Opis skonstruowany współcześnie brzmi następująco:
Na tarczy w polu zielonym między dwiema różami pięciolistnymi czerwonymi, lilia srebrna o pięciu korzonkach
W klejnocie pól lwa ukoronowanego.
Labry herbowe zielone, podbite srebrem.
Geneza Najwcześniejsze wzmianki Najstarsza wzmianka pisana o tym herbie pochodzi z 1384 roku. Według Ewarysta Andrzeja Kuropatnickiego, herb ten został "nabyty" około roku 1157 nieopodal Gdańska.
Według Kaspra Niesieckiego, herb ten miał przysługiwać Onoldowi, biskupowi kruszwickiemu, który wstąpił na ten urząd w roku 1157, a zmarł w 1160 roku.
Herb nie pojawia się na pieczęciach średniowiecznych.