Kołaczkowski dał się poznać także jako utalentowany sportowiec – trzykrotnie startował w Rajdzie Monte Carlo, m.in. w 1928 prowadził czechosłowackie auto Zbrojovka 1100, jednak nie został sklasyfikowany z powodu przekroczenia limitu spóźnień, ale otrzymał specjalną nagrodą dla najmłodszego uczestnika RMC. W kolejnym roku w Wyścigu Górskim na Krzyżowej koło Krynicy zdobył dwukrotnie pierwsze miejsce, również jadąc samochodem marki „Z“. W 1928 rozpoczął latanie w Aeroklubie Lubelskim i na Krajowych Zawodach Lotniczych, m.in. w czerwcu 1933 uczestniczył (reprezentując – obok Zygmunta Martyniaka – barwy Lubelskiego Klubu Lotniczego) w V-tym Locie Południowo-Zachodniej Polski im. Franciszka Żwirki, orgaznizowanym przez Aeroklub Krakowski – najprawdopodobniej najstarszych na świecie zawodach samolotowych, a ponadto we wrześniu brał udział w V-tym Krajowym Konkursie Lotniczym. W 1937 zwyciężył w X Międzynarodowym Rajdzie Automobilklubu Polski o Grand Prix Polski w kategorii do 1000 centymetrów sześciennych.