Realizacja ustawy Osadnictwem tym zajmowała się Ekspozytura Ministerstwa Spraw Wojskowych do spraw Demobilizacji, w której skład wchodziła powołana rozkazem nr 2 z 17 stycznia 1921 Sekcja Osad Żołnierskich. Szefem Ekspozytury był legionista gen. Mieczysław Norwid-Neugebauer, natomiast szefem Sekcji Osad Żołnierskich – mjr Tadeusz Lechnicki.
W marcu 1922 roku w Warszawie powstał Centralny Związek Osadników Wojskowych.
Po 1923 roku osadnictwo wojskowe na Kresach Wschodnich zawieszono, głównie z powodu krytyki ze strony ruchu narodowego, i powrócono do niego po przewrocie majowym.
14 marca 1932 roku uchwalono Ustawę uzupełniającą przepisy o nadaniu ziemi żołnierzom Wojska Polskiego.
Przypisy
Linki zewnętrzne dostęp 18.09.2008
Kategoria:Migracje ludności Kategoria:Osadnictwo wojskowe Kategoria:Wojsko Polskie II Rzeczypospolitej Kategoria:Wołyń Kategoria:1920 w Polsce Kategoria:Ustawy II Rzeczypospolitej