Ponad to, Tychy, w założeniu komunistów miały stać się miastem socjalistycznym, a więc bez budynków sakralnych.
Okazją do zmiany tego stanu rzeczy była odwilż gomułkowska w kraju, która chwilowo "ociepliła" relacje państwo – Kościół. W wyniku działań księży ze Starych Tychów oraz biskupa katowickiego uzyskano zgodę na budowę kościoła. Komitet Wojewódzki przewidywał na jego miejsce dzielnicę Zawiść, jednak względy duszpasterskie przesądziły o rozpoczęciu prac na ówczesnych obrzeżach Żwakowa, za wykopem kolejowym dzielącym planowane miasto w osi północ – południe. Budowniczym kościoła został wikary parafii św. Marii Magdaleny ks. Jan Kapołka.
Po około roku władze cofnęły pozwolenie na budowę, co jednakże nie zahamowało prac. Aktywnie włączyli się w nie parafianie z okolicznych osiedli oraz przysiółków, co ułatwiło proces integracji między ludnością miejscową a napływową. Razem z poświęceniem kościoła św. Jana Chrzciciela (czasem dla odróżnienia od kościoła Narodzenia św. Jana Chrzciciela na Cielmicach dodaje się "Ścięcia") 21 grudnia 1958 r. przez biskupa koadiutora Herberta Bednorza została erygowana parafia tego samego wezwania. Pierwszym proboszczem został ks. Jan KapołkaJ. Wycisło Tworzenie się parafii w wielkim mieście na przykładzie Tychów, Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 27/28 (1994-95).