24 (Saksońska) Dywizja Piechoty () – niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, uczestniczyła w agresji na Polskę i Francję oraz ataku na Związek Radziecki.
Formowanie i szlak bojowy Sformowana na mocy rozkazu z 15 października 1935, miejsce stacjonowania sztabu Chemnitz. Stacjonowała w IV Okręgu Wojskowym. Dywizja wzięła udział w ataku na Polskę. Wchodziła w skład 8 Armii. Podczas Polskiego zwrotu zaczepnego nad Bzurą broniła Głowna i Łowicza. Odparła atak Wielkopolskiej Brygady Kawalerii na Głowno. Polska 16 Dywizja Piechoty 11 września rano zaatakowała Łowicz. W nocy zdobyła go, wypierając Niemców na 3 km od miasta. Niemcy kontratakowali, ponownie zajmując miasto. Polacy zaatakowali jeszcze raz. Zdobyli połowę Łowicza, ale wycofali się na wieść o nadchodzącej kolumnie niemieckich czołgów i samochodów pancernych. Później dywizja przekroczyła Bzurę atakując polskie tyły.
W 1940 roku uczestniczyła w agresji na Francję. Po zakończeniu walk pełniła rolę okupacyjną. W kwietniu 1941 roku została przerzucona do okupowanej Polski i od 22 czerwca 1941 brała udział w ataku na Związek Radziecki. Walczyła pod Leningradem. Następnie wycofała się na Łotwę. Wojnę zakończyła w kotle kurlandzkim, oddając się w 1945 do niewoli Armii Czerwonej.