W opozycji do teorii równowagi ogólnej Leona Walrasa, pod koniec XIX wieku rozwijana była marshallowska teoria podaży i popytu będąca przykładem analizy równowagi cząstkowej. W równowadze tej, ustalenie ceny towaru jest uproszczone poprzez wyznaczenie ceny jednego towaru i założenie, że ceny wszystkich innych towarów pozostaną stałeH.R. Varian, Mikroekonomia. Kurs średni. Ujęcie nowoczesne, Warszawa 1995, s. 500–505.. Teoria ta zakłada, że sytuacja na większości rynków nie ma wpływu na analizowany rynek i bada go w oderwaniu od innych. Teoria opracowana przez Marshalla opierają się przede wszystkim na teorii cen, popytu i równowagi rynkowej. Uważał, że te trzy czynniki są od siebie zależne, a popyt i podaż w takim samym stopniu oddziałują na wielkość cen.
Według Marshalla poziom cen rynkowych towarów wyznaczony jest przez stosunek ceny popytu i ceny podaży. W zależności od tego stosunku na rynku mogą występować tendencje do zwiększenie lub obniżenia produkcji. W ten sposób stan równowagi ukształtuje się w punkcie zrównoważenia ceny popytu z ceną podażyZ. Romanów, Ruch prawniczy, ekonomiczny i socjologiczny – równowaga gospodarcza w teoriach ekonomicznych, Warszawa 1960, s. 117–134..