πιθηκος pithēkos „małpa”. talapoin: XVI-wieczna francuska nazwa Talapoin oznaczająca mnicha buddyjskiego, od „mnich buddyjski”, od mon tala pōi „nasz pan”.
Zasięg występowania Talapoin angolański w południowo-zachodniej Demokratycznej Republice Konga (po obu stronach rzeki Kasai i wzdłuż rzek Mebrige, Loge, Kuanza, Nhia, Cuvo i Cuango) i północno-zachodniej Angoli (od przybrzeżnych działów wodnych rzeki Kongo na południe do około 13°S).
Morfologia Długość ciała (bez ogona) samców 26–45 cm, długość ogona około 53 cm; masa ciała samic 0,75–0,8 kg, samców 1,2–1,3 kg.
Ekologia Prowadzi dzienny i nadrzewny tryb życia. Jego pokarm stanowią owoce, nasiona, liście i owady, jaja ptasie i małe kręgowce. Samice osiągają dojrzałość płciową około 4,5 roku życia, samce rok lub dwa lata później. Ciąża trwa 160 dni. W niewoli najdłuższy odnotowany wiek to 28 lat. Talapoin jest zwierzęciem socjalnym, żyje w stadach liczących 60–100 osobników.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii VU ( ‘narażony’).
Uwagi
Przypisy Nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Koczkodanowate Kategoria:Ssaki Afryki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1774 roku