Adolf „Bolko” Kantor (ur. 15 sierpnia 1910 w Suchej Górnej, zm. 3 września 1992 w Ustroniu) – polski bokser zawodowy, organizator imprez sportowych.
Życiorys thumb|Adolf Kantor w roku 1934 Początek kariery W lutym 1930 roku po zaledwie parotygodniowym treningu pod okiem Wiktora Junoszy-Dąbrowskiego i olimpijczyka Kazimierza Laskowskiego wziął udział w „Pierwszym Kroku Bokserskim”. Wygrał finał zdobywając tytuł mistrza Polski amatorów w wadze półciężkiej. W marcu 1931 roku rozegrał pierwszy mecz jako zawodowiec – w sali hotelu Hrabia Reden w Królewskiej Hucie w „Wieczorze zawodowców”. Wygrał wtedy w sześciu rundach z faworytem Ernestem Jokielem, dwukrotnym amatorskim mistrzem Polski. W styczniu 1933 roku w Paryżu stoczył bardzo dobrą, choć przegraną 10 rundową walkę z francuskim bokserem Marcelem Lauriotem. Mistrzem Polski wagi półciężkiej był od 1933 roku i bronił tego tytułu do 1939 roku aż dziewięciokrotnie pokonując: Józefa Niesobskiego (3 razy), Goworka (2 razy), Hermana Grossa (2 razy) oraz Józefa Juskowiaka (2 razy).