Ramsay) oznacza on, że autor zamierzał kontynuować pracę i napisać przynajmniej trzecią część dzieła, w przeciwnym razie użyłby słowa proteron (z uwagi na ewolucję języka greckiego w czasach hellenistycznych z zanikiem różnicy między liczbą podwójną a mnogą, teza ta jest niepewna).
Czas powstania księgi Ponieważ Dzieje Apostolskie są dalszym ciągiem jednego dzieła, którego pierwszą część stanowi Ewangelia Łukasza, napisano je, jeśli nie bezpośrednio, to przynajmniej w czasie niezbyt odległym od powstania pierwszej części. Datowanie Dziejów i Ewangelii jest więc ściśle powiązane. Zasadniczo stawia się trzy hipotezy: datę wczesną (przed powstaniem żydowskim i zburzeniem Jerozolimy w 70 r.), datę pośrednią – ok. 80–85 roku oraz datę późną – na początku II stulecia. Hipoteza pierwsza opiera się na założeniu, że dzieło musiało powstać przed śmiercią (męczeńską) głównego bohatera księgi, apostoła Pawła z Tarsu (został stracony w Rzymie ok. 64–67 n.e.) – zobacz szczegółowe omówienie pod hasłem: Ewangelia Łukasza.