cesarz stał też po jego stronie w sporach na soborze chalcedońskim. Chociaż władzy Walentyniana nie podważył żaden uzurpator, a jego obie córki przyczyniły się do umocnienia pozycji rodu, to za jego nieudolnego panowania wystąpiły liczne procesy powodujące dezintegrację zachodniego cesarstwa. Za czasów Walentyniana III zachodnie państwo rzymskie utraciło znaczną część swych terytoriów, ograniczając się jedynie do Italii, wysp w zachodniej części Morza Śródziemnego i tych części Galii i Hiszpanii, w których władzę dzierżyli energiczni rzymscy notable.
21 września 454 r. Walentynian III osobiście zabił Aecjusza wskutek fałszywych doniesień kwestionujących jego lojalność. Według Priskusa Aecjusz przedstawiał cesarzowi sprawozdanie finansowe, gdy Walentynian nagle oskarżył go o odpowiedzialność za podupadanie państwa i spisek w celu odebrania mu władzy. Następnie razem z eunuchem Herakliuszem rzucili się na bezbronnego Aecjusza zabijając triumfatora z Pól Katalaunijskich na miejscu. Gdy po tym wszystkim Walentynian spytał jednego z doradców czy dobrze postąpił, ten odpowiedział: Czy dobrze, czy nie dobrze, nie wiem.