Lorrin "Whitey" Harrison (1913-1993) w 1932 roku przepłynął na desce surfingowej z Kalifornii do Honolulu. Harrison, podobnie jak inny ówczesny surfer – Presto Patterson – stał się nie tylko znanym surferem, ale także człowiekiem innych sportów wodnych: żeglarzem, nurkiem, służył również jako ratownik. Okres jego największych osiągnięć przypada na lata 1920-1950. Wraz z Pattersonem surfował głównie na Hawajach. Jako pierwszy wprowadził style stania na desce, nie zaś wyłącznie leżenia. Wzorowali się na nich wszyscy surferzy powojenni.
Przełom nastąpił w latach 40., kiedy to Woody Brown, amerykański pilot, osiedlił się na Hawajach i zafascynowany sportami wodnymi wykorzystał swoją wiedzę z dziedziny aero- i hydrodynamiki, konstruując udoskonaloną wersję deski surfingowej. Moda na surfing wybuchła jednak po 1953 roku, gdy w kalifornijskich gazetach pojawiło się zdjęcie trzech surferów na gigantycznej fali. Za sprawą tego na Hawajskie plaże przybyło wielu Kalifornijczyków.