44 Dywizja Piechoty () – niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, uczestniczyła w agresji na Polskę i Francję oraz ataku na Związek Radziecki. Zniszczona w Stalingradzie.
Formowanie i walki Sformowana na mocy rozkazu z dnia 1 kwietnia 1938, miejsce stacjonowania sztabu Wiedeń. Sformowana w XVII. Okręgu Wojskowym. W swej tradycji nawiązywała do cesarsko-królewskiego 4 pułku piechoty (k.u.k. Infanterie-Regiment Hoch- und Deutschmeister Nr. 4). W 1939 dywizja brała udział w napaści na Polskę atakując Kraków. W 1940 brała udział w ramach 6 Armii w kampanii francuskiej. Rok później uczestniczyła w ataku na Związek Radziecki, walczyła na Ukrainie i w początkowym etapie ofensywy na Kaukaz. W 1942 w ramach 6 Armii brała udział w bitwie o Stalingrad i została ostatecznie zniszczona w ostatnich dniach stycznia 1943.
Dywizję odbudowano w jako (44.) Reichsgrenadierdivision Hoch und Deutschmeister (44 Dywizja Grenadierów Rzeszy "Hoch und Deutschmeister"). Walczyła we Włoszech pod Cassino i na Linii Gotów. W końcowej fazie wojny działała na Węgrzech, gdzie poniosła ciężkie straty. Szlak bojowy zakończyła w pobliżu Linzu poddając się wojskom USA.