Ebuliometria, ebulioskopia – doświadczalna metoda wyznaczania masy cząsteczkowej różnych substancji na podstawie dokładnych pomiarów temperatury wrzenia roztworów słabych tych substancji na podstawie prawa Raoulta. Badania ebuliometryczne przeprowadza się za pomocą specjalnego przyrządu zwanego ebuliometrem. Nazwa pochodzi z łacińskiego czasownika ebullire (wrzeć) i greckiego skopein (widzieć). Podwyższenie temperatury wrzenia roztworu ze wzrostem stężenia nielotnej substancji rozpuszczonej nosi nazwę efektu ebulioskopowego i jest jedną z właściwości koligatywnych roztworów.

Wzrost temperatury wrzenia W roztworze idealnym podwyższenie temperatury wrzenia roztworu w stosunku do czystego rozpuszczalnika jest proporcjonalne do stężenia, zgodnie ze wzoramiPrzybliżenie jest spełnione tylko dla roztworów rozcieńczonych, dla których ułamek molowy substancji rozpuszczonej jest proporcjonalny do jego molalności ().:

gdzie: – różnica temperatur wrzenia roztworu i czystego rozpuszczalnika – stała równowagi potencjałów chemicznych rozpuszczalnika w stanie ciekłym i gazowym – stała ebulioskopowa – ułamek molowy substancji rozpuszczonej w roztworze – stężenie molalne (molalność) roztworu

Stała równowagi i stała ebulioskopowa to wartości empiryczne.