świątynia stała się soborem katedralnym erygowanej przez Święty Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego eparchii narewskiej.

Architektura Bryła budynku mały|Elewacja cerkwi z dzwonnicą Sobór reprezentuje jeden z charakterystycznych typów świątyń, jakie wykształciły się w XIX-wiecznej rosyjskiej architekturze sakralnej. Podobne neobizantyjskie katedry o ciężkiej bryle i monumentalnej kopule wznoszono również w innych miastach Rosji, głównie na peryferiach carskiego imperium.

Sobór wzniesiony jest na planie krzyża greckiego z czerwonej i żółtej cegły wytwarzanej w fabryce Kulgu. Jedynie schody, dekoracyjne elementy fasady i fundament wykonano z fińskiego granitu. Jest budowlą trójnawową, idealnie symetryczną, dającą się wpisać w okrąg. Na czterech ścianach obiektu, nad portalami (aktualnie nieużywanymi, do soboru prowadzi tylko jedno wejście), umieszczone są wizerunki św. Aleksandra Newskiego, świętych Kosmy i Damiana, Matki Bożej (według ikony „Wszystkich Strapionych Radość”) oraz św. Mikołaja. Sobór wieńczy jedna kopuła, poniżej której znajduje się rząd 16 półkolistych okien oraz cztery półkopuły (konchy). Łączna wysokość soboru wynosi 40,5 m, długość – 34,8, natomiast szerokość – 28,4. W niższych partiach świątyni znajdują się dalsze 22 okna.