Był więźniem obozów w Groß-Rosen, Mittelbau-Dora i Bergen-Belsen, gdzie został przydzielony do komanda psów.
Ukończył przyspieszone studia historyczne w Kolonii, a następnie powrócił do Polski. Od 1947 należał do PPS, a od 1948 – PZPR. Na początku lat 50. rozpoczął pracę w Polskiej Agencji Prasowej. Był korespondentem PAP w Budapeszcie, Pekinie (gdzie obserwował rewolucję kulturalną) i Nowym Jorku (akredytowany przy Organizacji Narodów Zjednoczonych). Oskarżony o przekazywanie tajnych informacji przedstawicielowi Radio Wolna Europa, w 1969 został odesłany do kraju w ramach retorsji za wcześniej wydaloną z PRL korespondentkę UPI Ruth Guber. Po oczyszczeniu z zarzutów, został korespondentem PAP w Waszyngtonie (skąd został wydalony w lutym 1983). W 1983 został członkiem Zarządu Klubu Publicystyki Międzynarodowej Stowarzyszenia Dziennikarzy PRLPowstał Klubu Publicystyki Międzynarodowej SD PRL, "Rzeczpospolita", nr 44, 22 lutego 1983, s. 2.. W 1984 Stefan Kisielewski umieścił go na tak zwanej „liście Kisiela”, zawierającą dziennikarzy którzy jego zdaniem służą sowieckiej racji stanu.