thumb|Państwo zakonu krzyżackiego do 1410 roku po pokoju salińskim Pokój na wyspie Salin, pokój saliński – traktat pokojowy zawarty pomiędzy wielkim księciem litewskim Witoldem z jednej strony a wielkim mistrzem zakonu krzyżackiego Konradem von Jungingenem z drugiej. Tekst umowy, uzgodniony 24 kwietnia 1398 roku w Grodnie, podpisano uroczyście 12 października tego samego roku na wyspie Salin na Niemnie albo jego dopływie, Dubissie.
W negocjowaniu układu pośredniczył dawny jeniec Witolda, Markward von Salzbach. Zgodnie z układem Witold odstępował Krzyżakom Żmudź po rzekę Niewiażę i połowę Jaćwieży, zaś Zakon zobowiązywał się nie wspierać Świdrygiełły przeciw Witoldowi. Wyznaczono też strefy wpływów: Witold miał pomóc Zakonowi w wojnie przeciw Pskowi, rycerze zakonni mieli zaś wspomóc Witolda przeciw Republice Nowogrodzkiej i wyprawie przeciw Złotej Ordzie, która nastąpiła w następnym roku.
Pruski kronikarz Johann von Posilge zapisał, że bojarzy proklamowali wówczas Witolda swym królem (eynen Koning), jednak wzmianka ta budzi w polskiej historiografii wątpliwości, bo ustanowienie monarchii nie należało do kompetencji bojarów.