Jej wnętrze otrzymało barokową aranżację w latach 1747–1749.
Zachodnią część świątyni łączy z dzwonnicą miejską o wysokości 54 m. Wieża pełniła pierwotnie funkcje obronne i obserwacyjne, a jej średniowieczny korpus przebudowano w latach 1418–1480. W 1488 roku została połączona z kościołem, natomiast obecne zwieńczenie otrzymała w 1664 roku. Znajduje się w niej odlany w Wenecji w 1333 roku dzwon św. Nazariusza, uznawany za najstarszy działający dzwon w Słowenii.
Wyposażenie Ołtarz główny został zaprojektowany przez Giorgia Massariego, a wykonany w latach 1788–1790 przez Gaspara Albertiniego z Piranu. W kaplicach przy prezbiterium znajdują się ołtarze Najświętszego Sakramentu i Matki Bożej Bolesnej, natomiast przy nawach bocznych ustawiono między innymi ołtarze Świętego Krzyża, św. Marka, św. Hieronima, Świętych Piotra i Pawła, Niepokalanego Poczęcia oraz św. Barbary.
Do wyposażenia świątyni należy drewniana ambona wykonana w 1758 roku przez Lorenza Farollego, złocony tron biskupi z około 1730 roku oraz stalle wyrzeźbione w drewnie oliwnym w latach 1686–1687 przez Stefana Bandesiego.