mały|Tsunami taikai Karate Tsunami (nazwa pochodzi od japońskiego słowa tsunami – „portowa fala”) – styl walki opracowany w Polsce w 1979 roku na podstawie ogólnych reguł karate, z uwzględnieniem wielu elementów zaczerpniętych z innych sztuk walki. Stworzony przez prawnika Ryszarda Murata 10 dan, który w stylu tym nosi tytuł sōke („założyciel, głowa”).
Styl ukierunkowany jest przede wszystkim na naukę samoobrony oraz na trening walki z kilkoma przeciwnikami, również uzbrojonymi. Na treningach tsunami na dużą skalę stosuje się naukę samoobrony nie tylko z użyciem własnego ciała, ale również wszelkich możliwych przyrządów, zarówno specjalnych, np. tonfa, nunczako, miecza itd., jak też przypadkowych, np. noża, kija, pałki, sierpa, łopaty itd.
mały|lewo|Trening z użyciem różnych przyrządów W zakresie technicznym charakterystycznymi cechami karate tsunami są: wykorzystywanie wszelkich ruchów (odpowiednio przystosowanych) jako technik zaczepnych lub obronnych, nacisk na wykonywanie wszelkich technik z maksymalną siłą i szybkością, preferowanie ataku oraz agresywnych i brutalnych technik zaczepnych, w obronie ukierunkowanie na stosowanie specjalnie opracowanych zejść z linii ataku oraz podwójne zabezpieczenie blokami.